Wonen In Een Klein Dorp

Sinds kort wonen wij weer in het dorp waar ik ben opgegroeid. De eerste 16 jaar van mijn leven heb ik hier gewoond. Als het ware liggen de meeste van mijn herinneringen van mijn jeugd in dit dorp. Gelukkig waren dit ook hele goede herinneringen. Het dorpje is klein, kneuterig, maar toch heeft het alles wat wij zochten qua voorzieningen. Toch is het leven op het platteland toch wat anders dan een stad.

De ‘stad’ waar wij hiervoor woonde was ook niet al te groot. Het feit dat het een stad genoemd werd verbaasde mij soms wel eens. Naar mijn mening ligt het tussen een groot dorp en een stad in. Toch is het dorp waar wij nu wonen beduidend kleiner. Alles is dichterbij en binnen een kwartier loop je van de ene kant van het dorp naar de andere.

Wij wonen nu aan de rand van het dorp, wij kijken vanuit onze slaapkamer op het boerenland wat om ons heen ligt. Toch is het centrum van het dorp ook dichtbij, ik loop ons hofje uit, sla rechtsaf en loop dan al direct het centrum van het dorp in. Wat altijd ook erg mee helpt is dat een huis in een dorp al snel goedkoper is in een stad. Wij wonen nu in een 2 onder 1 kap voor een prijs waar wij in onze vorige stad niet meer dan een tussenwoning voor hadden kunnen kopen.

De reden dat wij voor dit dorp kozen is omdat deze als één van de enige dorpen in deze regio alle voorzieningen heeft die wij minimaal wilde, namelijk:

Volwaardige supermarkt (Jumbo)
Huisartsenpost met 3 huisartsen
Apotheek
Keurslager
Bakkerij
Drogist
Sporthal
Sportvelden
Jongerenvereniging
buurtverenigingen
3 basisscholen voor hopelijk toekomstige kinderen + kinderopvang mogelijkheden
Auto garage

Daarnaast zitten er ook nog 4 restaurants (waaronder een chinees). 2 snackbars, een kroeg, een computerwinkel, fietsenmaker, verzorgingshuis en voor welke reden dan ook 6 kerken (voorheen zelfs 7).

Opgroeien in dit dorp heeft mij veel goeds gedaan. Mijn school zat dichtbij en de kinderen waarbij ik op de peuterspeelzaal had gezeten kwam ik ook mee op de basisschool, dus ik kende veel kinderen al. Met veel van deze ben ik later ook nog op de middelbare school beland en een enkeling zelfs daarna op het MBO en HBO. We speelde vroeger lekker ongestoord op de vele speeltuintjes in de buurt, in het bos vlak achter mijn huis, of voor het huis op straat.

Het dorp heeft enorm veel groen om echt nog het gevoel te geven dat we op het platteland zijn. Als kind kan je hier ongestoord opgroeien. Er gebeurd hier simpelweg niet zo veel. Elk jaar is er een dorpsfeest om te vieren dat het zoveel jaar bestaat en bijna elke straat heeft een straatvereniging die tijdens het dorpsfeest de straten versieren en mee doen aan spellen zoals het straatvolleybal toernooi (welke straat wint?). Dit jaar gaat het feest helaas niet door, voor duidelijke redenen, toch werden de straten alsnog versiert en hing overal de dorpsvlag uit.

Voor de jongeren die wat meer actie willen is er ook jaarlijks de autocross, mannen en vrouwen scheuren heerlijk door de modder voor de winst. Ik weet nog goed dat wij hier vroeger met de hele familie heen gingen, bepakt met stoelen en een volle koelbox met drinken. Het was een hele happening.

Voor veel mensen uit de grote steden klinkt dit vast heel kneuterig en ‘schattig’. Toch kan je mij hier niet blijer mee maken. Ongestoord mijn leven leiden en mij niet druk te hoeven maken over dingen waar je juist in de steden weer mee te maken hebt. Ik hoop hier oprecht een gezin te kunnen starten en mijn kinderen dezelfde ongestoorde jeugd mee te kunnen geven als die ik heb gehad.

Mijn man is hier niet opgegroeid, maar vanaf moment 1 past hij er precies tussen. Wij kijken elkaar nog geregeld aan dat wij hier echt onze rust gevonden hebben en zo blij zijn met ons plekje. De eerste gezellige gesprekken met onze buren hebben wij al gehad en iedereen is heel vriendelijk en verwelkomend geweest, waar je in de steden meestal merkt dat mensen zich niet met elkaar (willen) bemoeien. Wat ook prima is, hier zijn de mensen wat meer open en dat kan ik juist weer waarderen. Ik hoef niet de deuren bij elkaar plat te lopen, maar een beetje sociale controle is welkom.

Mijn ouders wonen ook in dit dorp en het is de eerste paar keren best vreemd om bijvoorbeeld ineens je moeder tegen te komen in de supermarkt. Ook zij zijn blij dat wij hier zijn komen wonen (wel de andere kant van het dorp) en dat we er lopend heen kunnen is prettig. Mijn man heeft hier ook familieleden wonen en een aantal van onze vrienden woonden hier ook al. Dus onze sociale contacten zijn er eigenlijk alleen maar beter op geworden.

Wat ik zeker weet is dat het dorpsleven voor mij is. Tijdens mijn studententijd heb ik in steden gewoond en ik kon er niet aarden en werd juist heel erg teruggetrokken. Nu merk ik juist dat ik mij in het dorpse leven wil storten en er van ga genieten. Het is misschien niet voor iedereen, maar dit was de beste keuze voor ons. Het is hier geweldig.

Eén reactie op “Wonen In Een Klein Dorp

  1. • Wat fijn is het steeds zo in een dorpje wonen.
    • Ik woon eigenlijk in een centrum, maar eigenlijk voelt dat niet als een centrum aan. Want we wonnen eigenlijk ook buiten de ganse waar veel natuur is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *