Mijn Financiële Fouten

Als ik 10 jaar geleden had geweten wat ik nu weet, dan had mijn financiële situatie er misschien wel heel anders uit kunnen zien. Gelukkig heb ik begin 30 wat meer verstandige keuzes gemaakt en het feit dat je er met 2 inkomens gewoon beter voor staat dan 1 helpt natuurlijk ook erg mee. Neemt niet weg dat als ik terugkijk op de afgelopen 10 jaren ik toch graag andere keuzes had gemaakt als het op financiën aan komt. Vandaag is het tijd om terug te kijken en heel misschien anderen te helpen.

Op mijn 19e ging ik op kamers wonen. Ik betaalde mijn eigen huur en mijn studiekosten. Mijn ouders hadden het niet breed dus bekostigde ik alles zelf. Ik had een bijbaantje voor een paar uur in de week, ontving alimentatie van mijn vader en leende maximaal bij IB-Groep (nu DUO). Mijn inkomen was daarmee ‘behoorlijk’ te noemen. Wat ik had moeten doen was leven van mijn bijbaantje, de alimentatie en de basisbeurs. Bijlenen was als ik op mijn centen had gelet zo goed als niet nodig geweest en dan was ik nu niet meer die leuke studieschuld aan het afbetalen. Ze lieten het ook zo maar toe, 1 bezoekje aan een kantoor destijds en het was geregeld, geen vragen of ook maar iets aan voorlichting over terugbetalen… niks.

Op school word je veel geleerd, maar niemand had mij uit ooit uitgelegd hoe een belastingaangifte werkt. Dit had ik graag geweten voor ik als volwassene de wereld in werd gesmeten. Is dit iets wat mijn ouders mij hadden moeten leren? Misschien. Maar op school had toch ook wel prettig geweest, gezien we daar toch klaar worden gestoomd voor de toekomst zou je zeggen. Ik heb schoonouders gehad die mij bang maakte en zeiden dat als ik mijn aangifte niet goed invulde dat ik dan 5000 euro boete zou krijgen (zonder waarschuwing). Nu weet ik dat dit onzin is, maar op mijn 20e heb ik er wel even wakker van gelegen.

En als we het dan toch over belastingaangifte hebben. Ik wist ook niet dat je de BTW over het betaalde studiegeld terug kon vragen. Ik kwam er gelukkig net op tijd achter voor het te laat was en heb toen nog best een prettig bedrag terug gehad. Jarenlang lessen economie gehad, nooit iets over belastingaangiftes gehoord.

Het belang van sparen is mij ook lang niet duidelijk geweest. Ik heb geprobeerd altijd een buffer van 600 euro op mijn rekening te hebben voor auto reparaties of andere onverwachte uitgaven. Zo lang ik die 600 had staan, was al het andere voor mij besteedbaar inkomen. Ik gaf het uit aan de meest onzinnige dingen waar ik op dat moment ineens mijn hoofd vol aan had. Kopen omdat het kon en ik het in mijn bol had. Owh wat had het fijn geweest als ik dat geld gewoon had gespaard. Of nog beter, had belegd.

Beleggen schreef ik altijd af als iets engs, vooral in mijn familie zit die gedachte er diep in. Dus lang bleef ik er ver van uit de buurt. Tot mijn man er steeds meer over begon te lezen en interesse in kreeg. Ik wilde er niet aan, tot hij mij mee nam naar een informatie avond over beleggen. We konden vragen stellen en werden tot in de puntjes geïnformeerd. Nog steeds was ik sceptisch, maar zag nu ook zeker de voordelen ineens in. Uiteindelijk zijn wij vorig jaar begonnen en weet ik niet waar ik nou zo bang voor was. Och als ik toch eens 10 jaar geleden begonnen was met kleine bedragen weg zetten. Ik raad het echt iedereen aan zo vroeg mogelijk informatie in te winnen en te beginnen met beleggen, hoe klein je start ook is.

Mijn familie is heel erg van: als ik iets wil, dan wil ik het nu. Dat is ook vaak mijn instelling geweest, ik vond het super moeilijk om te wachten of ergens voor te sparen. Gelukkig ben ik behoed gebleven voor leningen, maar in mijn omgeving is het de normaalste zaak van de wereld. Daarnaast ben ik een man tegen het lijf gelopen die net als ik snakte naar financiële onafhankelijkheid en wij samen een plan bedacht hebben over hoe wij dat wilden bereiken.

Omdat ik alles boven mijn kleine beetje spaargeld bestempelde als besteedbaar inkomen, kwam het soms voor dat ik maar klakkeloos geld aan het uitgeven was, zonder te kijken naar de hoogte van mijn rekening. De laatste 2 weken voor het storten van nieuw loon durfde ik helemaal niet te kijken naar mijn rekening. Elke keer bij de supermarkt hoopte ik maar dat mijn pinpas het deed. Ik wil nooit meer zo leven, nooit meer bang zijn voor mijn rekening. Het stomme is, ik heb nog nooit rood gestaan, dus waar was ik elke keer nou zo bang voor? Slapeloze nachten werkelijk waar voor niks.

Ik ben een heel grote voorstander van genieten van je inkomen, als je goed verdient mag je daar ook zeker van genieten. Echter vind ik wel dat daarbij ook een verantwoordelijkheid komt kijken om juiste keuzes te maken en na te denken over de toekomst. Je mag jezelf zeker wat gunnen, maar wees er verstandig mee. Je hoeft niet voor je 30e een vermogen gespaard te hebben. Maar er over nadenken is al het halve werk.

Gelukkig ben ik opgegroeid zonder schulden (op studieschuld na dan) en heb ik nooit rood gestaan in mijn leven. Ik heb mijzelf altijd prima gered. Daar ben ik ook trots op, zeer zeker, maar ik ben mij er ook van bewust dat ik er een heel stuk beter voor had kunnen staan als ik meer over mijn uitgavepatroon na had gedacht, meer had gelezen over financiën en hierover meer advies had gekregen toen ik jonger was. Hetzij op school of via mijn ouders/familie. Het zijn zeker lessen die ik hoop ooit te mogen doorgeven aan mijn kinderen. Wat zij met die info doen moeten ze zelf weten natuurlijk, maar dan heb ik het in ieder geval geprobeerd.

Eén reactie op “Mijn Financiële Fouten

  1. Wat fijn om te weten..
    Hier moeten we gelukkig zelf niet ons belastingen in vullen, je kan dat namelijk bij de verzekering laten doen of bij de belastingen zelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *