Mijn Afval En Sport Fouten

3 jaar geleden ben ik zo’n 30kg afgevallen, dat is op zichzelf al best een prestatie en ook iets waar ik best wel blij mee was. Maar wat ik als een van de enige weet is dat ik dat niet op een heel goede manier voor elkaar heb gekregen. Ik heb namelijk behoorlijk wat fouten gemaakt en vaak een makkelijke weg genomen. Ja, de kilo’s gingen er wel af maar ik hield er geen gezonde levenswijze aan over en niet iets wat ik kon volhouden. Hieronder een lijst van de fouten die ik destijds heb gemaakt die er voor hebben gezorgd dat we nu nogmaals in hetzelfde schuitje zitten.

Op een gegeven moment had ik een sportschema van 5 dagen in de week. En ik ging dan niet meteen een uurtje, nee minimaal anderhalf uur. Op dat moment woonde ik alleen en had ik naast mijn vaste baan niet zo heel veel om handen. Het was dus in die levensfase wel redelijk vol te houden, maar toen er eenmaal vaker dingen tussen kwamen, zoals mijn relatie, gooide ik als een van de eerste dingen dit schema de deur uit. Het was niet meer te doen. Nu moet ik dus een schema vinden die ik wel vol kan houden naast alles wat ik ook nog wel doen.

Om maar zo snel mogelijk veel kilo’s af te vallen at ik veel te weinig. Zelfs op dagen dat ik bijna 2 uur in de sportschool had gestaan gaf ik mijzelf maar een limiet van 1600 calorieën op een dag. Vaak genoeg had ik in de avond enorme honger en ging ik maar eerder naar bed zodat het sneller de volgende dag was en ik weer iets kon eten.

Het snacken kon ik niet opgeven, het was te moeilijk. Daarom kwam het vaak voor dat ik al veel te weinig at maar ook zorgde dat ik nog genoeg over had voor een chocolaatje of een bakje chips. Voor die calorieën had ik beter iets kunnen eten wat mij daadwerkelijk opvulde dan dat ik in mijn hoofd had dat ik perse een snack moest inplannen.

Dagelijks stond ik op de weegschaal en soms at ik tot laat in de middag helemaal niks, maar woog ik mij wel elke keer als ik naar de wc was geweest zodat ik op die dag een lager gewicht kon noteren en mijn vooruitgang er dus voor buitenaf beter uit zag dan wat het daadwerkelijk was. Dit heeft geen enkele zin omdat je nou eenmaal fluctueert in je gewicht per dag en het gaf mij alleen maar meer stress en nadruk op mijn gewicht dan nodig.

Toen ik onder de 100kg kwam vond ik het tijd om te gaan hardlopen. Iets waar mijn knieën niet bepaald blij mee waren. Omdat ik nog totaal geen uithoudingsvermogen had en ik ‘maar wat deed’ had ik al snel en vaak last van mijn knieën. Soms kon ik de volgende dag amper lopen omdat het zoveel pijn had gedaan. Toch ging ik steeds verder rennen en moest ik van mijzelf altijd mijn tijd verbeteren. Langzaam opbouwen deed ik niet aan, het moest elke keer sneller en langer, ongeacht of ik die dag er na wel of niet fatsoenlijk kon lopen. Op een avond had ik een keer 16km afgelegd en wilde ik daarna direct de sportschool in springen, dat is gewoon niet handig en was al helemaal niet slim.

Als ik een paar weken niet mijn deadlift, squat of benchpress had verbeterd was ik oprecht van slag, boos en soms enorm kwaad. Het moest elke keer beter en zwaarder. Opzich ben ik wel trots op de gewichten die ik in die tijd bereikt heb, ondanks dat mijn bankdrukken ver achter bleef op de rest, maar de instelling die ik toen had dat het elke training maar beter moest gaan werkte niet. Ik was niet tevreden als ik niet elke training tot mijn max gelift had. Tot 80% gaan zat er bij mij niet in.

Als ik ging hardlopen deed ik dat alleen laat op de avond als het al donker begon te worden, dan waren er minder mensen op straat die mij zouden zien en zou ik mij minder ongemakkelijk voelen. Toen het steeds langer licht werd merkte ik dat ik excuus na excuus ging verzinnen. Het was te warm, het was te nat…. Noem maar op, tot ik op gegeven moment helemaal niet meer ging hardlopen.

Als ik teveel stress ervaarde of iets anders ging even niet goed, dan kon ik mijn eetpatroon (die dus toch al niet goed was) en sport routine niet vast houden. Het ging meteen de deur uit. Ik wil weer iets wat wel vol te houden is, in welke situatie dan ook.

Waar het op neer kwam was dat het geen routine was die ik vol hield. En er zijn daarna ook een heleboel kilo’s weer bij gekomen. Wat die routine dan wel is, daar ben ik nu mee bezig, maar ook die is niet perfect. Ik heb gewoon geen panklare antwoorden. Het enige dat ik weet is dat het beter en anders moet deze keer. Daar wil ik naar toe werken en ben ik naar toe aan het werken.

Plaats als eerste een reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *