Mijn 10 Slechte Gewoontes

We hebben ze allemaal, gewoontes waarvan we denken ‘best jammer’. Toch hoort het er ook een beetje bij, we zijn allemaal op andere vlakken niet perfect en dat maakt ons ook weer wie we zijn. Zo heb ik er ook een aantal in een lijstje gezet, dingen waarvan ik donders goed weet dat ze niet goed zijn of zelfs irritant, maar hier zijn we… met een lijstje van slechte gewoontes. Ik probeer ze ook absoluut niet goed te praten, maar ze soms even onder de aandacht brengen helpt misschien ergens nog een klein beetje.

Goede intenties, slechte uitwerking
Ondertussen ben ik al ik weet niet hoeveel hobby’s begonnen die ik allemaal nog steeds super tof vind, maar veel te weinig tijd voor maak, dus ik heb kasten vol met hobby spul waar ik weiger afstand van te doen, maar ik veel te weinig gebruik van maak. Het wordt bijna beschamend hoeveel geld ik daar wel niet aan heb uitgegeven en er nu zo goed als niks mee doe. Ik wil er zo graag meer tijd voor maken, maar het komt er elke keer maar niet van. Ik vind altijd wel wat anders om te doen. Meer vrije tijd voor coole shit doen is hard nodig.

Liever lui dan moe
Als ik eenmaal in de avond op de bank beland, dan krijgt niet veel mij daar weer van af. Ik heb of (zoals nu) mijn laptop op mijn schoot, of we zitten samen een nieuwe serie of film te kijken. Eenmaal op de bank, zit ik op de bank en is het klaar voor vandaag. Als ik nog dingen moet doen, dan moet dat voordat ik goed en wel gesitueerd ben op de bank of vlak na het avondeten, dan heb ik nog even wat pit. Sporten doe ik dan ook direct na het werk of in het weekend in de ochtend, anders gebeurt het gewoon niet.

Overal ligt wel wat
Het komt er gewoon op neer dat ik een rommelig persoon ben. Naast mij op de bank ligt nu een fles drinken, wat verdwaalde pennen, een schriftje, mijn telefoon en de externe harde schijf. Al die dingen hoeven hier op dit moment niet te liggen, maar ze liggen er toch. Mijn bureau is een zooitje en op de eettafel staan ook wat van mijn dingen waar ik op dit moment nog geen andere plek voor heb. Soms heb ik wel een moment van opruimwoede en ineens is alles netjes of heeft (tijdelijk) een plekje, maar lang houd ik dat niet vol.

Als ik iets wil, dan wil ik het nu
Erg veel geduld heb ik niet, als ik ergens mijn zinnen op heb gezet, dan wil ik het ook meteen. Als ik dan vervolgens moet wachten doordat het product bijvoorbeeld is uitverkocht of ik kan het niet in de winkel vinden, dan kan ik daar oprecht van balen en sacherijnig van worden. Ik kan best geduldig zijn, maar soms ook totaal niet. Hetzelfde met webshops die beloven dat ze dezelfde dag nog verzenden als je voor die tijd bestelt, je dat vervolgens doet en ze alsnog een dag later versturen. Ondanks dat het maar een extra dagje wachten is, vind ik dat verschrikkelijk irritant. Dat moet ik echt leren, wat meer geduld hebben en de boel de boel te laten.

Koppigheid ten top.
Dit heb ik echt van mijn moeder. Als we iets niet willen, dan doen we het ook niet. Ik zeg gerust een afspraak af en zeg dan eerlijk dat ik er gewoon geen zin aan heb op dat moment. Het was ook een keer zo dat een vriendin zo’n 5 keer (als het niet vaker was) de tijd, dag en plaatst van een dagje winkelen wijzigde, op dat moment was ik er al helemaal klaar mee en had ik er geen zin meer in, dus heb ik afgezegd. Als ik ergens interesse in verloren heb of gewoon oprecht geen zin heb, dan doe ik het ook niet. Terwijl het soms juist goed is om iets te doen wat je niet leuk vindt, want vaak is het dan toch wel leuk.

Weggooien is heel gemakkelijk
Toen ik ging samenwonen kwam ik aan met 10 tassen met spullen (kleren en boeken vooral) en daarnaast een dressoir en gasfornuis en dat was het wel. Ik ben super gemakkelijk met dingen weggooien, ik hoef er ook nooit lang over na te denken of ik iets wil houden of niet. Marie Kondo en dat hele Konmari gebeuren was dus voor mij een boek wat ik niet nodig had. Elk jaar ga ik ook door mijn kledingkast heen en alles wat ik het afgelopen jaar niet aan heb gehad, gaat weg, want de kans is groot dat ik het ook niet zal gaan dragen. Ook qua herinneringen van vroeger is er vrij weinig over en dat is misschien wel een beetje jammer. Sommige mensen hebben echt dozen vol op zolder staan aan herinneringen. Ik heb 4 fotoboeken, wat oude rapporten en een jaarboek van de middelbare school, ook daar houden herinneringen op. Misschien hebben veel dingen voor mij geen emotionele waarde wat anderen juist weer wel hebben. Ik ben ook al snel van mening dat andere mensen niet vaak genoeg door hun zooi gaan en spul weggooien. Ook voor de komende verhuizing zal ik weer enorm rigoureus zijn gok ik, maar zal wel proberen wat meer na te denken over de emotionele waarde van spullen.

Competitie is belangrijk
Vrienden vinden het vaak wel grappig, als ik een spelletje speel dan ben ik rete competief, ik zal er alles aan doen om te winnen. Opzich kan ik wel tegen mijn verlies, maar dan moet ik er wel alles aan gedaan hebben om te winnen. Hetzelfde nu met mijn sport Crossfit, veel mensen trainen daar om gezonder en fitter te worden. Dat heb ik ook wel, maar ik wil ook uiteindelijk met hun wedstrijden mee gaan doen en daarvan aan de top eindigen. Wat ik elke keer weer merk is dat veel mensen die instelling niet hebben en alles wat ze doen al prima vinden. Ik kan oprecht boos op mijzelf worden als ik, naar mijn mening, niet alles er uit gehaald heb wat er in zat. Het is niet de meest gezonde instelling, maar blijkbaar wel de aard van het beestje. Het zou leuk zijn als ik competitie wat meer los kan laten.

Afleiding overal
Een van de redenen waarom fulltime thuiswerken niks voor mij is, ik ben gigantisch snel afgeleid. Dan wil ik iets gaan doen en een paar minuten later zit ik al ergens anders te kijken of ben ik met mijn telefoon bezig. Hoe vaak per dag ik mijzelf wel niet weer bij de les moet roepen is ongelooflijk en daarom denk ik dat ik ook nooit een eigen baas zou kunnen worden, daar heb ik volgens mij de discipline niet voor. Als ik eenmaal de focus heb dan ram ik er zo dingen uit, maar als ik eenmaal mijn interesse of aandacht verloren ben, gaat het snel bergafwaarts.

Geld is dubbel
Aan de ene kant denk ik heel erg goed na over waar ik mijn geld aan uitgeef, maar aan de andere kant denk ik er soms ook niet over na. Als ik weet dat ik het geld heb en ik wil iets heel graag hebben, dan haal ik het gewoon. Onder de 50-75 euro denk ik er eigenlijk nooit over na, terwijl bedragen hoger dan dat, kan ik dagen tot weken over tobben. Nieuwe schoenen of een jas bijvoorbeeld, daar kan ik veel te lang over nadenken. Dat heeft er dus ook voor gezorgd dat ik afgelopen winter niet eens een fatsoenlijke winterjas heb gehad…. Gelukkig is het ook niet echt -20 winter geweest, dus kon het er nog net mee door, maar ik kan over die aankopen zo enorm lang twijfelen, dat het moment al snel weer voorbij is.

Beauty is pijn
Serieus, de beauty-wereld doet mij wat aan om wat ik nu ga zeggen, maar ik haal zo goed als nooit mijn make-up van mijn gezicht af aan het einde van de dag. Nou is het ook niet zo dat ik laag op laag op mijn gezicht smeer, het is hooguit wat poeder, mascara en ik teken mijn wenkbrauwen wat bij, maar alsnog zou ik het er af moeten halen. Ik doe het simpelweg niet. Het is voor mij al een hele opgave als ik super moe ben om mij naar de badkamer te slepen en mijn tanden te poetsen, om daarnaast nog een hele schoonmaak routine er in te gooien is teveel.

Be the first to reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *