Ik Woog 126kg

Dit jaar ben ik enorm goed bezig met afvallen en ik ben van plan dat ook nog wel een hele tijd vol te houden. Ik begon op 1 januari 2020 en op dat moment woog ik 97kg. Dat is al een flink gewicht, daar ben ik mij volledig van bewust, maar het geeft onbewust toch een verkeerd beeld. Want amper 3 jaar geleden woog ik nog veel meer, namelijk 126kg. Dat is wat ik woog op mijn aller zwaarst. Best raar als ik er aan terug denk, maar aan de andere kant laat het ook zien dat ik al van ver kom.

Natuurlijk heb ik altijd al wel geweten dat ik overgewicht had, maar ik had altijd in mijn hoofd dat ik niet boven de 100kg woog, dat was iets wat ik mijzelf maar voorhield, want 100kg was zo’n hoog gewicht, het kon echt niet dat ik daar boven zat. Al jaren keek ik niet meer in spiegels of winkelramen. Mijn weerspiegeling wilde ik niet naar kijken, zelfs niet in de spiegels op mijn kledingkast destijds. Het heeft een behoorlijke tijd geduurd voordat ik ook in de sportschool in de spiegel durfde te kijken.

Nog steeds ben ik niet blij met wat ik zie, maar wat ik wel zie is dat het niet meer is wat het is geweest. Het feit dat ik mijzelf nu aan kan kijken in de spiegel is zo’n enorm goede stap in de juiste richting geweest. Nog steeds vind ik het niet fijn om naar te kijken, omdat ik nog steeds zie waar het gewicht een beetje blijft zitten, maar ik ben nu ook in staat te zien waar het verbeterd. Elke week moet ik voor mijn voedingscoach ook foto’s maken van mijzelf, van alle kanten. Ik haatte dat in het begin, nu is het iets wat ik op vrijdagochtend gewoon doe zonder na te denken.

Wat ik heel duidelijk kan zien is dat ik steeds rechtere schouders begin te krijgen, dat mijn dijbenen minder groot worden en mijn rug minder bol staat van vet. Waar ik het nog steeds niet heel erg zie is mijn buik, maar dat komt vanzelf.

Omdat ik destijds zo’n aversie had van mijn eigen lichaam, heb ik er ook niet echt foto’s van. Ik vond het namelijk walgelijk om mijzelf te zien. De enige ‘foto’ die ik heb van die tijd is een stil van een video die van mij is gemaakt toen ik op een verjaardag besloot dat het een goed idee was om één van de meest hete pepers te eten die er op de wereld zijn. Dat was een heel grote fout, maar ook een heel ander verhaal. Als ik terug zie dat ik op die foto geen nek heb en volledig bol sta, dan schrik ik wel eens. Hoe heb ik het ooit tot dat punt laten komen? Hoe min dacht ik over mijzelf dat ik dat heb toegestaan?

Ondanks dat ik nu nog steeds duidelijk te zwaar ben, ben ik al van ver gekomen en zal het nooit meer naar dat punt terug gaan. Vorig jaar had ik een flinke terugval en was ik heel snel weer veel gewicht aangekomen. Wat dat mij leert is dat ik altijd op mijn voeding zal moeten letten, want als ik dat niet doe en maar wat aanklooi en denk dat ik goed bezig ben, dan gaat het gewoon fout.

Wat ik wel weet is dat ik nooit meer naar die tijd terug wil, dat lijf hoef ik niet meer en ook was ik toen zwaar ongelukkig. Ik wil mijzelf in de spiegel aan kunnen kijken. Misschien duurt het nog een hele tijd voor ik er oké mee ben met wat ik zie, maar ik kijk vooral uit naar die tijd dat het zover is. Daarnaast ben ik benieuwd welk gewicht daarbij zal horen en of ik ooit tevreden zal zijn. Dat gevaar is er natuurlijk ook nog, dat ik altijd ontevreden zal zijn. Ik hoop dat ik wel een moment ga vinden dat ik er oké mee ben met wat ik zie in de spiegel ga zien. En ik noem het specifiek ‘oké’, want het gaat te ver om het ‘volledig tevreden’ te noemen. Dat is geen haalbaar en realistisch doel op dit moment.

In Quarantaine focus ik mij vooral op het niet aankomen. Afvallen is nog steeds aan de orde, maar doordat ik nu duidelijk zoveel minder beweeg is een meer haalbaar doel vooral niet aankomen. Ook probeer ik manieren te vinden in mijn dag om toch te bewegen, maar heel eerlijk, soms kan ik er gewoon de motivatie ook niet voor vinden en in deze tijden ga ik mijzelf niet teveel verplichtingen opleggen, In deze tijden teveel van mijzelf verwachten is iets wat ik wil vermijden.

Het is wel raar om te denken dat ik nog maar een aantal kilo verwijderd ben van het moment dat ik 40kg lichter ben dan waar ik ooit begonnen ben, dat is heel raar om te realiseren. Maar ook een moment waar ik naar uit kijk, want op dat moment ben ik het lichtste wat ik in de afgelopen 10 jaar ben geweest. Ik hoopte dat punt deze maand te behalen, maar ik gok dat het volgende maand wordt, gezien het afvallen door Corona wat moeilijker gaat dan daarvoor. Hoe dan ook, ik kom er wel.

Eén reactie op “Ik Woog 126kg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *