Corona tijdens de zwangerschap – mijn ervaring

Als er ergens nog niet veel over bekend is, of überhaupt online over gepraat wordt, dan zijn het wel de gevolgen van Corona op de zwangere vrouw en het ongeboren kind. Ikzelf kan hier ook geen medisch inzicht over geven, maar wel mijn persoonlijke ervaring. Want helaas heb ik Corona opgelopen toen ik bijna 18 weken zwanger was.

Op het werk van mijn man waren een aantal collega’s positief getest, dus werd hij aan de hand van een sneltest ook getest, helaas ook positief. Ergens zagen we het al aankomen, maar hoopten ergens toch stiekem op de normale griep. Na de uitslag heb ik meteen een afspraak gemaakt bij de GGD om zelf ook een test te laten doen. Ik had een bijna niet bestaande kriebelhoest, dus had ik nog hoop dat ik niet besmet was. We waren al bereid om afstand te houden in huis mocht het nodig zijn. Mijn test was om 1 uur ‘s middags en om half 11 in de avond had ik de uitslag. Ook positief, shit.

Vanaf dat moment ging het bij mij hard, een simpele trap oplopen kon ik niet meer zonder alles bij elkaar te hijgen. Hoofdpijn werd al snel migraine en ik voelde mij over het algemeen gewoon lamlending, het was niet veel anders meer dan liggen op de bank of op bed. Onze boodschappen bestelling halen wij meestal op, maar dit zetten we meteen om naar bezorgen. We bellen wat familieleden en degene met wie wij het weekend ervoor contact hebben gehad adviseren wij met klem contact op te nemen met de GGD.

Geestelijk had ik het er vooral zwaar mee, dit is tot nu toe niet de meest rustige zwangerschap. Corona was de druppel die de emmer bij mij deed overlopen. Gelukkig hadden ze dit op mijn werk meteen door en heb de hulp en steun die ik nodig had.

Waar ik heel bang voor was, was wat Corona met de baby zou kunnen doen. De GGD, mijn verloskundige en huisarts zeiden allemaal afzonderlijk van elkaar dat het geen kwaad kon, zolang ik maar geen hoge koorts ontwikkel. Aan de ene kant stelt mij dat gerust, maar aan de andere kant, hoeveel onderzoek is daar nu daadwerkelijk naar gedaan? Gelukkig staat mijn 20 weken echo voor de deur, dus zodra ik weer langs mag komen krijgt de kleine meteen een APK keuring om te kijken of alles goed zit. Daarnaast is het natuurlijk afwachten en hopen op het beste.

De klachten die ik heb gehad zijn, relatief gezien, mild. Ik begon met een kriebelhoest, wat een droge hoest werd en eindigde met een normale hoest. De migraine was nog wel het ergste, constant hoofdpijn waar geen paracetamol tegenop kon. Iets sterkers mocht ik helaas niet hebben, dus het was puur uitzitten. De kortademigheid was gelukkig maar van korte duur, maar uiterst vervelend. Soms was naar het toilet lopen al uitputtend, laat staan simpelweg eten koken. De neusverkoudheid die daarna nog kwam opzetten was best wel pijnlijk, vooral aan mijn neus, alsof er constant zuur in zat. Alle holtes vol met snot was daarnaast geen fijne situatie en door mijn neus ademen zat er dus een paar dagen niet in. De bijbehorende darmproblemen waren vervelend, maar niet heel erg gelukkig.

Elke keer als ik verbetering dacht te voelen, was het de volgende dag weer volledig raak. In het begin leek het als elk andere griep en dacht ik echt ‘is dit het? Nou dan valt het wel mee’. Een week later denk ik daar wel anders over. Dit is geen verloop van griep geweest die ik ooit heb meegemaakt. Vooral als ik zie dat mijn man veel ergere symptomen heeft gehad dan ik. Waar ik de mazzel heb gehad dat ik geen zware koorts heb ontwikkeld was het bij hem de grootste boosdoener.

De enige pijnstilling die ik mocht hebben was paracetamol, niet meer dan 6x 500mg per dag. Het was soms echt even uitpluizen op welke tijdstippen ik ze het beste kon innemen zodat ik het minste ongemak op een dag zou hebben. Het vervelende was echter dat ik ze niet langer dan een week achter elkaar mag innemen, dus na een week was het stoppen en hopen op het beste, wat vooral met het slapen erg pittig was.

Voor veel mensen klinkt alles wat ik qua symptomen heb meegemaakt misschien als een normale griep en dat kan ik begrijpen. Maar als iemand die gemiddeld zo’n 2x per jaar de ‘normale’ griep heeft, was dit beduidend anders, veel erger. Wat ik vaak mensen zie roepen is dat ze gezond zijn en in goede conditie, dus dan zal het allemaal wel meevallen. Mijn man was in de beste fysieke conditie van zijn leven en is harder geraakt dan ik. Misschien komt het omdat ik de griepprik heb gehad dat ik minder last heb gehad, maar dat is puur een aanname.

Zoals het nu lijkt moeten wij beide revalideren, vooral omdat bij ons de luchtwegen een enorme klap hebben gehad. Hoe ver mij dat gaat lukken gezien de zwangerschap is afwachten, maar wel belangrijk. uiteindelijk hebben wij ruim 2 weken klachten gehad en zijn echt even omver geschopt. Mensen mogen over Corona denken wat ze willen, maar mijn ervaring heeft mij laten inzien dat ik dit zeker niet nog een keer wil meemaken en ook niemand anders gun.

Ik ben mij er van bewust dat er een boel meningen zijn over Corona en de aanpak daarvan door onze overheid. Wat ik voorop wil stellen is dat ik het ook zeker niet eens ben met alle maatregelen die onze overheid heeft genomen, maar wat ik wel duidelijk wil maken is dat ik niemand dit gun om mee te maken en wil daarom om voorzichtigheid vragen, al is het maar om de gezondheid van anderen te waarborgen. Ik zou er niet aan moeten denken als mijn oma het ziektebeeld van mijn man zou moeten meemaken, zij zou dat niet overleven.

De familieleden met wie wij tijdens de besmettelijke periode in aanraking zijn gekomen zijn gelukkig negatief getest. Vrienden en verdere familieleden stonden voor ons klaar met wat wij maar nodig hadden, zoals bijvoorbeeld extra paracetamol of simpele afleiding. Ook mijn medicijnen konden opgehaald worden door mijn beste vriend, waardoor ik rust in mijn hoofd had dat alles goed zou komen.

Na 2 weken zijn wij nog niet officieel klachtenvrij, maar omdat wij beide een astma verleden hebben houden wij na een ziektebeeld altijd nog een paar weken een kriebelhoest. Na gebeld te hebben met het RIVM en onze zaak te hebben voorgelegd vinden zij dat wij wel naar buiten mogen met uiterste voorzichtigheid. Wij gaan nog niet naar familie en onze boodschappen doen wij nog altijd online. Wat wij wel mogen is een wandeling buiten als het rustig is. Gelukkig wonen wij in een klein rustig dorpje waar je met wandelen zo goed als niemand tegenkomt, laat staan dichtbij langs iemand loopt.

Ik hoop dat snel de cijfers afnemen en dat als mensen ziek worden zij zoals ik relatief lichte symptomen meemaken. Graag zou ik ons ‘normale’ leven weer oppakken en gaan en staan waar en wanneer wij willen. Eerder deze week kwam er nieuws naar buiten dat zwangere vrouwen ook gevaccineerd mogen worden, voorheen was het advies om dat niet te doen. Aan de ene kant heb ik zoiets van, kom maar op, maar aan de andere kant ben ik nog voorzichtig en wil ik het eerst overleggen met medische professionals die beter weten waar ze het over hebben dan ik. Al twijfel ik of ik sowieso aan de beurt ben voor ik uitgerekend ben. Ik neem andere mensen ook niet kwalijk dat ze voorzichtig zijn met het accepteren van het vaccin. Het is iets wat iedereen naar mijn mening nog gewoon zelf mag weten. Ik ben een voorstander van alle andere vaccinaties, maar deze weet ik nog niet helemaal zeker.

Dit was mijn ervaring met mijn Corona besmetting tijdens mijn zwangerschap. Hopelijk hebben de professionals die ik gesproken heb gelijk en heeft mijn ziektebeeld niks met het kindje gedaan, echter is het altijd maar afwachten. Toch kijk ik erg uit naar de echo deze week, toch weer even die zekerheid dat wat ze kunnen zien goed zit.

Plaats als eerste een reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *